DE JARRETEL VAN KORTRIJK

  Het verzoek van de heer FL, alias Kortrijkwatcher, om lid te worden van de saaie oudemannenclub werd verworpen. FL (84) werd geweigerd omdat hij niet van macaroni, maar van gestoofde varkenswangetjes houdt en zijn favoriete kleur niet grijs maar kanarigeel is. Verder begeert hij zijn geliefde scharrel, een gedegen huisvrouw van diep in de zestig, als toen ze nog maar twintig was. Hoe heerlijk het single-leven ook is, een liefhebbende vlam hebben is heel tof. Men kan praten over serieuze dingen en de emotionele band is reuzegroot. De man is geen ondermaatse minnaar, maar een ware kunstenaar in deze discipline. Dat hij slimmer is dan zijn geliefde is een understatement, het bezorgt FL mateloze opwinding, In de dagelijkse verbale tweestrijd moet zij telkens het onderspit delven, hetgeen haar mateloos frustreert. Hoger opgeleide Kortrijkse huisvrouwen kijken met buitensporige waardering naar de man op, die als een intellectueel-politiek-filosofisch wereldwonder wordt aanzien. Van d...

Een tiental jaren geleden werd te Kortrijk een club voor saaie oude mannen gesticht. Het is de Kortrijkse Saaie Oudemannenclub , een genootschap van onovertroffen saaie oude mannen. Wekelijks komen de leden bijeen in afspanning Damier, alias ’t Schaek. Op dinsdag van 15 u tot 18 u. Ze zijn met een achttal en hun leeftijd bedraagt gemiddeld 81,5 jaar. Op de wekelijkse bijeenkomsten wordt er, middels het hijsen van ettelijke Omers, drie uren lang geroddeld, gebeuzeld en geraaskald dat horen en zien vergaat. Meestal is het stadsbestuur inzonderheid burgemeesteres Ruthie en haar amant schepentje Woutje Maddens onderwerp van het geroddel. Ruthie wordt als een pure showmadam betiteld die graag op de foto en in de gazetten paradeert en meer dan één inlegkruisje nodig heeft om de liefdessappen te bedwingen tijdens de urenlange gemeenteraden, gezeten naast de geliefde Wout die de ganse tijd met zijn linkerhand tussen haar dijen friemelt. Ook schepentje ‘velo’ Axel Weydts en gemeenteraadsvoo...

  De bubbel barst Ik heb de indruk dat met dit tropisch weer het gevogelte het ook wat kalmer aan doet. ’s Morgens rond een uur of vijf of nog wat vroeger zorgen ze nog voor een schuifelconcerto, mooi, om het met een boutade te zeggen “een streling voor het oor”. De rest van de dag horen we ze niet. Verdiende siësta. Nochtans hebben ze een uniek pretpark, een majestueuze boom, juist voor mijn terrasje gelegen, die zijn immense kruin als verblijf en rendez-vous plaats gastvrij aanbiedt aan onze gevederde vrienden. Er woont ook een mooie witte duif, een echte paloma blanca. Regelmatig kijkt ze me verwonderd aan, misschien ziet ze in mij wel een gezellige doffer, maar meer waarschijnlijk zoekt ze gewoon wat steun, want ik vermoed dat het ook voor een duif niet altijd makkelijk moet zijn om als een exotische beauty door het leven te gaan. Ze heeft het druk. Vooral ’s avonds. Er is steeds een wild gefladder door het gebladerte van roekekoetende casanova’s die hun diensten komen aanbied...

Schepentje Axel Weydts is de schietschijf van Kortrijkwatcher, alias Frans Lavaert. In zijn magistrale analyse van de wa npraktijken van het schepentje toont KW aan dat Weydts ten prooi is gevallen van zijn ongeneeslijke eigengereidheid en mordicus zijn snode plannen in verband met de Kortrijkse mobiliteit wil doordrukken. Burgemeester Vandenberghe en de rest van het schepencollege vallen te zwak uit om weerstand te bieden, en de koppige aan politieke barbarij grenzende gedragingen van het schepentje jagen schrik aan. De radicale deconstructie door Weydts van de  waarden en idealen van de burgemeester en schepentjes geven aan hoever Weydts van de beschaving afgedreven is en hoe dicht hij bij het dierenrijk staat. Weydts wordt stilaan herleid tot een politieke rauw vlees verslinder, die er een duivels genoegen in schept om heel het stadsbestuur in de wanhoop te storten. Zegt Kortrijkwatcher : "Schepentje Weydts wordt in de volksmond schepen VELO genoemd, maar wij van KW geven de ma...

Eddy S. is een interessante Kortrijkzaan. Afgezwaaid bij Fluvius is den Eddy van alle markten thuis. Samen met de club der sixiejobbers verlegt hij grenzen als begenadigd conferencier, causeur en moppentapper. Toen hij op een keer een conference gaf op 'The Shift' over de enorme schatkist aan talent, humor & drive bij jonggepensioneerden werd Eddy van alle kanten bejubeld en op het schild geheven. De ganse zaal hing aan zijn lippen. Zelfs Anouk L.geraakte in opperste staat van opwinding en krijste "sixies should be celebrated, not mandated".  Eddy klust nu via Sixie bij als 'woningcontroleur', een soort woningpolitie waarbij geen huiszoekingsbevel nodig is om hem toe te laten onverhoeds woningen binnen te dringen om er onregelmatigheden in de opvang van hemelwater vast te stellen, de afloop van weesees te controleren, de wormen in dakgebinte te inventariseren en tientallen andere anomalieën vast te stellen. Deze werkzaamheden bezorgen Eddy veel positieve e...

  Is het stadhuis in de stad Kortrijk werkelijk het Chicago aan de Leie ?   Beste broeder Titus van den Jarretelle, In lang vervlogen tijden sprak men van het Dallas aan de Leie als men Kortrijk had omschreven. We spreken ook van vele decennialang de stad van de tjevenstreken en hun “geplaatste” mannekes in het stadhuis. Nu spreken we eerder van het Chicago aan de Leie, een stad die kraakt van de schulden, barst van de egotripperij en de leugens en blijkbaar zegt men nogal luidop, last heeft van de onkostennota’s van de blauw en gele heersers in de stad. Zo zou men nogal ruimdenkend zijn met de eigen gemaakte onkosten. Hierbij denk ik terug aan een eerdere periode op het stadhuis. In die periode is één gemeenteraadslid ooit zwaar aangepakt door die geel-blauw-rode bende toen hij vroeg naar uitleg over de onkostennota’s van de dames en heren schepenen. Dat raadslid drong echter aan om dat blauw, geel en rood gezelschap hun onkostennota’s te mogen inkijken, want deze ble...

  De dromen van een oude gek! Huppe het is gebeurd. Ik droom nu van mijn medewerksters. Meer bepaald van Louise. Blijkbaar heb ik oncontroleerbare gevoelens en lusten die betrekking hebben op haar. Verlangens. Ik droomde dat ze dood was. Onbestaand... ze was er niet meer. Sjanse dat ik haar mama ken. Al heel lang trouwens... ooit waren we heel kort een koppel. Pascaline was heel bedroefd dat ze haar dochter kwijt was en ik offerde mezelf dus op om haar bij te staan en te helpen. We maakten een nieuw Louiseke. Ern vers. Huppe dat lukte gelijk redelijk snel... en ons babytje werd geboren,,, een heel schoontje moet ik zeggen. PAscaline ligt in het kraambed en zegt tegen mij... zou ze veel meehebben van u of van mij? Net op die moment begint Louises gsm onophoudelijk te rinkelen met allerlei mensen die haar willen feliciteren geboren te zijn en ook met huwelijksaanzoeken. Huwelijksaanzoeken vragen Pascaline en ik ons af, is dat niet een beetje te vroeg... ze is nog maar een dag oud... ...

Stadsblogger Kortrijkwatcher meent klaarheid te scheppen in de zaak van het ontslag van stadsambtenaar KV Kortrijkwatcher : "Jawel, het is juist dat KV stopt als coördinator van het project DURF2030, maar het zit zo:  ZIJ STOPT HELEMAAL.  Al op 30 september laatstleden heeft zij aan het College van Burgemeester en Schepenen (CBS) haar ontslag aangeboden uit  geheel haar functie  van adjunct-directeur van Vrije Tijd/Team Cultuurcentrum , een functie die zij al bekleedt sinds 21 juni 2008." Seniorwriter Kortrijkwatcher wrijft cultuurschepentje Axel Ronse kleingeestige handelingen en politiek cynisme aan en noemt hem kapitein op een narrenschip. Door Jarretel hierover aan de tand gevoeld verklaart Ronse dat Kortrijkwatcher hem ten onrechte beschuldigt van zelfingenomenheid en van brutaliteit en politieke drijverijen die tot het ontslag hebben geleid. Ronse zegt : "De samenwerking met KV is altijd opperbest geweest. We deelden dezelfde ideeën op het vlak van stedelijk cu...

Jarretel : Burgemeester, zou u graag weer burgemeester worden in 2024 ? Burgemeester Ruthie : "Mijn antwoord is volmondig ja. Natuurlijk !  Ik weet dat geruchten de ronde doen als zou Vincent me van de burgemeesterstroon willen stoten, misschien zelfs vóór 2024. Er wordt verteld dat ik de job niet aankan, dat ik een ijdeltuit  ben en alleen bezig ben met zoveel mogelijk met portret in de gazetten en de boekskes te staan. Maar ik heb het volste vertrouwen in Vincent dat hij dat niet zal doen. Het ministerschap zal hij nooit inruilen voor het postje van burgemeester van een provinciestadje. Daarenboven heeft hij een duur gezin te onderhouden en een kostelijk villaatje af te betalen, dus kan hij de centjes die aan zijn ministerpostje kleven goed gebruiken. Vincent mikt hoog en na het ministerschap aast hij op een internationaal postje met hoog aanzien en een dikke pree. Vincent zal nooit mijn burgemeesterssjerp belagen, dat is een certitude. Het gevaar komt eerder van binnen o...